Profesor, który nie lubił stawiać złych stopni. Historia Jarosława Wierzbickiego
Profesor Wierzbicki nie rzuca się w oczy na grupowych fotografiach łańcuckiego gimnazjum, w którym w latach 1911–1926 uczył historii, geografii i podstaw filozofii. Przeglądając je w zbiorach regionalnych biblioteki, początkowo ledwo go zauważałam. Spokojny, wręcz stateczny, zawsze jakby lekko zrezygnowany. Przyćmiony przez charakterystyczne postaci potężnego Budkowskiego, wąsatego Glińskiego, roześmianego Garbackiego, zawadiackiego Błaszkiewicza, natchnionego Pelca czy przystojnego Wydrę, Wierzbicki w swoich okrągłych okularach sprawia wrażenie człowieka, dla którego największą przygodą było spóźnienie się na lekcję. A jednak pozory potrafią być bardzo mylące. Nauczyciele Państwowego Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Łańcucie, 1925 Profesor Jarosław Wierzbicki siedzi trzeci z prawej ze zbiorów Miejskiej Biblioteki Publicznej w Łańcucie Przez pewien czas był wychowawcą Józefa Pelca, przyszłego podpułkownika i bohatera spod Ciepielowa. Jego zakończony fantazyjnym zawijasem podpis odnalazł...